Mavi Yıkıntılar

sisli bir şehrin ıslak caddesi hislerim
gözlerimde zulüm
içimde cehennem takaları
nemrut aşkın

mukim dalgınlıkların hayal gölgesi sızmışken ufkuma
solgun karanfil gibi yığılır avuçlarıma sensizlik
kanarım korkunun yonttuğu çıkmazlarda
zaman bedbahtlığımda gezinir
oluk oluk kanlarıyla

uğuldayan sözcükler sessizliği boğduğunda
içli bir masal yağmalar tenimi
kandıramam aşkı hasretin dehlizinde
nefretim boşluğa bilenmiş hazandır
ardımda huzursuz adımlar
ve tarifsiz cinnetler

hiçbir ülkeye demirlenemezken ruhum
sonun ihanetinde buruk mecnunluğum hep filmsizliğe jön
seyyaf repliklere asıldıkça yorumsuzluğum
büyür şakaklarımda insanların göremediği sancım
kıvranır rüzgarda umutlar
ve azad bekleyen güvercinler

yüreğime hoşçakal diyen kaçıncı gecenin yıldönümündeyim

sağır duvarların sırtında maviydi üstüme düşen yıkıntılar
mazinin kağşayan sayfalarında sızlıyor izlerim
uzayan sürgünlerde güneş açsa tutunduğum yaşam
sevinçlerim körelmez belki
kuşatan her karaltıda